30 dni za darmo dla jednego podłączonego konta. Dodaj kartę, aby działało dalej.
Wskaż swoje konto, a specjaliści je połączą. Od tej pory twoja SI je czyta i przygotowuje zmiany, a to oni je stosują.
Jeden adres dla Claude, ChatGPT, Cursor i każdego innego klienta SI obsługującego MCP.
Za darmo i nie zmienia niczego w twoim własnym koncie.
Opatrz to API własną nazwą, logo, kolorem i tekstami i daj je swoim klientom pod własnym adresem internetowym. Oni widzą twój produkt; ty dostajesz od nas jeden rachunek. Konfiguracja to jedna strona i zajmuje kilka minut.
Podłączaj konta LinkedIn i zarządzaj tymi, które masz. Twoja SI też może to wszystko zrobić na czacie, gdy tylko zostanie podłączona.
Masz już podłączoną SI? Po prostu poproś ją, żeby podłączyła twoje konto LinkedIn. Albo zrób to tutaj:
Wybierz, jak chcesz połączyć konto. Pierwsze dwa sposoby działają na tej stronie i nie wymagają niczego instalować; pierwszy jest łatwiejszy.
Proxy są w cenie. Logujemy się do LinkedIna przez własne adresy, więc nie musisz niczego załatwiać — ustaw Kraj logowania na kraj, z którego to konto zwykle się loguje, i to wszystko. Jeśli wolisz użyć własnego proxy, każda z dróg poniżej pozwala je podać.
Zaloguj się adresem e-mail i hasłem LinkedIn tego właśnie konta. Jeśli LinkedIn poprosi o kod weryfikacyjny albo o dotknięcie w swojej aplikacji mobilnej, poprosimy cię o to tutaj i dokończymy podłączanie.
Wklej ciasteczko sesji li_at z przeglądarki, w której jesteś już zalogowany do LinkedIna, razem z user agentem tej przeglądarki.
li_at to aktywne poświadczenie sesji. Jest przesyłane raz przez TLS, przechowywane w postaci zaszyfrowanej i nigdy więcej nie jest pokazywane. Wylogowanie się z LinkedIna w tamtej przeglądarce je unieważnia i konto trzeba będzie podłączyć ponownie.Rozszerzenie łączy konto, na które Twoja przeglądarka jest już zalogowana. Prosisz tutaj o krótki kod, wpisujesz go w rozszerzeniu, a ono przekazuje sesję — bez wpisywania hasła i bez kopiowania pliku cookie.
Nie zostało jeszcze opublikowane. Do tego czasu połącz konto za pomocą e-maila i hasła albo pliku cookie sesji.
Jeden adres wystarczy, żeby Claude, ChatGPT, Gemini, Grok, Cursor, Claude Code, Codex lub dowolny inny asystent obsługujący MCP pracował dla ciebie: LinkedIn, skrzynka odbiorcza i każdy kanał komunikacji. Nie ma czego instalować.
Potem LinkedIn, prosto z czatu. W planie Top-Rated Team API, gdy twoja SI jest już podłączona, poproś ją, żeby podłączyła twoje konto LinkedIn. Da ci bezpieczny link do logowania, który obsłuży każdą weryfikację, o jaką może poprosić LinkedIn, i tak samo jest później z ponownym podłączaniem czy odłączaniem konta — nic z tego nie wymaga tej strony.
I wszystko inne na tej stronie. Twoja SI może też tworzyć klucze API i dodawać webhooki. Tam, gdzie potrzebny jest twój udział — klucz do skopiowania lub sekret do zachowania — daje ci link do strony przygotowanej do tego jednego zadania, więc nic poufnego nie przechodzi przez czat.
Pracujesz w zespole? Pokój projektowy zbiera w jednej rozmowie twoich ludzi, twoich agentów SI i cudzych razem z tym API, na twoim własnym kluczu Anthropic, OpenAI lub xAI. Pokoje są bezpłatne.
To tworzy nowy klucz API i buduje wokół niego adres. Każdy, kto ma ten adres, może przez niego korzystać z twojego konta, więc traktuj go jak hasło — a jeśli kiedyś wycieknie, unieważnij ten klucz poniżej i utwórz nowy. Instrukcje krok po kroku dla Claude'a, ChatGPT, Gemini, Claude Code, Codexa, Cursora i Groka pojawią się razem z adresem.
Skopiuj to teraz — nie zostanie pokazane ponownie.
Każdy agent to to samo połączenie, ale tylko z własnymi narzędziami, dzięki czemu SI szybciej wybiera właściwe. Najprościej jest jeden agent dla wszystkich API; możesz dodać kilka na tym samym kluczu albo przydzielić je agentom w pokoju projektowym.
Zdarzenia w zestawie. Twoja SI widzi też, co dzieje się na twoich podłączonych kontach LinkedIn — nowe wiadomości, nowe kontakty, konto wymagające uwagi — bez konfigurowania żadnego webhooka. Po prostu zapytaj ją, co nowego.
Nie ma kroku logowania. Twój klucz jest już w tym adresie, więc gdy asystent zapyta, jak się uwierzytelnić, wybierz opcję oznaczającą brak uwierzytelniania — zwykle nazywa się No sign in, No authentication albo None. Nie konfiguruj klienta OAuth i nie dodawaj nagłówka żądania. Na tym jednym pytaniu utyka prawie każdy.
W planie Team lub Enterprise właściciel dodaje go raz w Organization settings → Connectors, a wszyscy pozostali włączają go na własnej liście Connectors. Instrukcje samej firmy Anthropic są pod adresem support.claude.com i to im należy wierzyć, jeśli ta strona i tamta kiedyś będą się różnić.
Otwórz Settings i poszukaj Connectors — w zależności od tego, kiedy to czytasz, może się to nazywać Apps & Connectors albo Plugins — a potem opcji dodania konektora custom albo serwera MCP. W niektórych planach jest ona schowana za przełącznikiem Developer mode w tym samym miejscu. Wklej adres jako URL serwera, wybierz opcję bez uwierzytelniania i zaakceptuj wyświetlone ostrzeżenie o podłączaniu serwera strony trzeciej.
Opisane celowo ogólnikowo: OpenAI przenosiło to ustawienie już nie raz i nie jest ono dostępne w każdym planie, więc dokładna ścieżka kliknięć byłaby tu nieaktualna w ciągu miesiąca. Jeśli w ogóle nie możesz go znaleźć, twoje konto go nie ma — użyj Claude'a albo wywołuj API z własnego kodu. Ich aktualna strona to help.openai.com.
W terminalu uruchom claude mcp add --transport http top-rated, a po tym wpisz adres z góry w cudzysłowie. Dodaj -s user, żeby połączenie działało w każdym projekcie, a nie tylko w tym. Wtedy jest ono dostępne w Claude Code wszędzie, gdzie go uruchamiasz — w terminalu, w aplikacji desktopowej i w edytorach, do których się podłącza — a /mcp wypisuje, co potrafi. Nie trzeba się logować: klucz jest już w adresie.
W terminalu uruchom codex mcp add top-rated --url, a po tym wpisz adres z góry w cudzysłowie. Ręcznie jest to blok [mcp_servers.top-rated] z wierszem url w pliku ~/.codex/config.toml. Nie umieszczaj w tym samym bloku wiersza command: Codex odrzuca serwer opisany na oba sposoby.
Starszy Codex odczytywał url tylko wtedy, gdy na samej górze tego pliku było experimental_use_rmcp_client = true. Najpierw zaktualizuj Codex i dodaj ten wiersz tylko wtedy, gdy adres nadal jest ignorowany.
Otwórz ustawienia Cursora i znajdź MCP — w zależności od wersji bywa pod „Tools”, „Integrations” albo „Features”. Dodaj serwer, nadaj mu nazwę i wklej adres jako jego url; nagłówki oraz uwierzytelnianie zostaw puste. Cursor przechowuje go w ~/.cursor/mcp.json, gdzie możesz go zamiast tego wpisać samodzielnie: wpis mcpServers, którego jedynym polem jest url.
Serwer umieszczony we własnym pliku .cursor/mcp.json projektu trzeba raz włączyć w tym samym ekranie ustawień, zanim agent zacznie z niego korzystać. Serwer z pliku w twoim katalogu domowym jest włączony wszędzie.
VS Code sięga po serwery MCP przez tryb agenta w GitHub Copilot, więc najpierw trzeba włączyć Copilota. Przycisk poniżej podaje adres VS Code, a ten pyta raz, zanim go doda. Ręcznie jest to MCP: Add Server w palecie poleceń, potem HTTP, potem adres.
Ten przycisk otwiera VS Code Stable. Insiders przyjmuje ten sam adres pod vscode-insiders:, a droga przez paletę poleceń działa w obu — tak samo jak code --add-mcp w terminalu.
Otwórz grok.com/connectors, naciśnij New connector i wybierz Custom. Wklej adres jako URL serwera MCP i wybierz opcję bez uwierzytelniania. W koncie Business lub Enterprise najpierw administrator dodaje konektor dla organizacji, a potem każda osoba włącza go sobie sama.
To asystent xAI, który czyta twoje konto przez MCP. Nie jest to to samo co X API, które publikuje i odczytuje posty w samej sieci X i ma własne klucze — jeśli właśnie tego szukasz, podłącz zamiast tego kanał X.
Otwórz gemini.google.com/apps — stronę Connected apps — i wybierz Add a custom app. Wklej powyższy adres jako MCP server URL, naciśnij Next i zezwól na dodanie. Dodaje się ją w aplikacji internetowej, a potem jest też w mobilnej aplikacji Gemini.
Google oferuje custom apps na niektórych kontach Google, a na innych nie — w chwili pisania na koncie osobistym, po angielsku i w aplikacji internetowej, a nie na telefonie — więc jeśli na tej stronie nie ma Add a custom app, twoje konto jeszcze tego nie ma. Własna strona Google to support.google.com i to jej trzeba wierzyć, gdyby ta strona i tamta kiedyś się różniły. Gemini prosi o potwierdzenie wszystkiego, co coś zapisuje.
Każdy asystent obsługujący MCP przez HTTP przyjmuje ten sam pojedynczy adres i nic więcej. Nie ma pakietu do instalowania ani pliku konfiguracyjnego do edycji. Jeśli zapyta o transport, to jest to zdalny serwer przez HTTP, a nie polecenie do uruchomienia.
Sprawdź, czy działa. Poproś asystenta: „wypisz moje podłączone konta LinkedIn”. Jeśli odpowie, podając twoje konta, wszystko jest połączone. Jeśli powie, że nie ma takiego narzędzia, adres wklejono ucięty przed kluczem albo konektor jest dodany, ale niewłączony w tej rozmowie.
Potrzebne tylko wtedy, gdy wywołujesz API z własnego kodu. „Podłącz swoją SI” powyżej tworzy własny klucz i pokazuje ci gotowy adres, więc do korzystania z asystenta nic stąd nie jest potrzebne.
Wysyłaj jeden z nich jako nagłówek X-API-KEY. Jeden klucz działa w całym Top-Rated Team API: w LinkedIn API, w API kanałów komunikacji, w API narzędzi do zadań i w Google Ads API.
Skopiuj to teraz — nie zostanie pokazane ponownie.
Klienty, które zalogowały się do twojego serwera MCP, zamiast dostać wklejony klucz. Każdy ma własny klucz, więc odłączenie zatrzymuje właśnie ten klient i nic więcej.
Otrzymuj POST na własny endpoint HTTPS za każdym razem, gdy coś dzieje się na podłączonym przez ciebie koncie LinkedIn — nowa wiadomość, nowy kontakt, konto wymagające uwagi — zamiast pytać o to w kółko.