Een klant-ID is de tien cijfers waarmee Google één advertentieaccount een naam geeft — in de schermen van Google Ads geschreven als 123-456-7890, en overal waar een API het aanneemt als 1234567890. Elke aanroep hier noemt er een: waarover je rapporteert, waarin je een wijziging voorstelt, van wie het wijzigingslogboek is.
Een account wordt gegeven, nooit gevonden
Je zoekt geen account en je kunt er geen noemen die je niet is gegeven. GET /google-ads/v1/accounts toont de accounts waarin je organisatie mag werken, en elke andere aanroep neemt een van die waarden. Een ID dat niet op die lijst staat, krijgt het antwoord van een account dat niet bestaat — 404, nooit 403, en met dezelfde woorden, zodat niemand een echt account dat hij niet mag aanraken kan onderscheiden van een nummer dat van niemand is.
Die lijst zegt ook wat er in elk account mag gebeuren. may_change true betekent dat er een wijziging kan worden voorgesteld; false betekent dat het account alleen is om te lezen en erover te rapporteren, en niets meer — waar veel actieve accounts mee beginnen en bij blijven.
Tien cijfers met of zonder streepjes, allebei goed. De API normaliseert wat je stuurt en antwoordt in de vorm met streepjes die een mens leest.
Veelgestelde vragen
Hoe krijg ik een account op die lijst?
Iemand geeft het je. Of een partner wijst een van zijn gekoppelde accounts aan je organisatie toe, of je organisatie noemt een eigen account en vraagt specialisten ernaar te kijken — en in beide gevallen accepteert degene van wie het account is een uitnodiging in Google Ads.
Kan een agent een ID raden?
Hij kan alle tien cijfers sturen die hij wil en krijgt te horen dat het account niet bestaat, hetzelfde antwoord als voor een nummer dat nog nooit iemand heeft gebruikt. Van proberen valt niets te leren.
Eén account of meer?
Zoveel als je er hebt gekregen. Elke aanroep noemt er één, dus een assistent die over meerdere werkt, noemt gewoon elke keer een ander.