Endpoint White Label to endpoint, który reseller dodaje do API sprzedawanego pod własną nazwą. Nie jest nową możliwością — to kilka operacji, które to API już ma, w określonej kolejności, pod jednym adresem i jedną nazwą wybranymi przez resellera. Jego klienci wywołują go tak, jak wywołują wszystko inne, a ich asystenci widzą go na liście narzędzi obok operacji, z których jest zbudowany.
Po co resellerowi taki endpoint
Bo produkt, który sprzedaje, zwykle nie jest operacją. „Rozgrzewamy dla ciebie listę” to wyszukiwanie, potem reakcja na każdy wynik, potem zaproszenie dla osób, które je napisały — cztery wywołania, które asystenci jego klientów muszą za każdym razem wykonać poprawnie i w kolejności. Jeden endpoint to ta sama praca, nazwana raz i opisana własnymi słowami resellera.
Z czego może, a z czego nie może być zbudowany
Tylko z operacji, które zawiera własny plan resellera. Własny endpoint to skrót w obrębie API, które reseller kupił, a nigdy sposób na jego obejście: krok wskazujący coś spoza planu zostaje odrzucony, gdy endpoint jest pisany, a nie gdy się uruchamia.
Warunki i pętle są dozwolone; język wyrażeń nie. Wartość to zwykły JSON albo ścieżka odczytana z dotychczasowego przebiegu, a warunek to porównanie. Nic nie jest ewaluowane, bo endpoint pisze klient, jest on zapisywany, a potem uruchamiany na serwerze dostawcy na prawdziwym koncie.
Ile może wydać jedno wywołanie
Pętla sprawia, że endpoint może zażądać więcej pracy, niż ktokolwiek zamierzał, dlatego jedno uruchomienie ma pułapy: liczbę operacji, liczbę iteracji i limit czasu. Osiągnięcie któregoś to odpowiedź, a nie błąd — mówi ona, co już zostało zrobione, bo wysłanej wiadomości nie da się cofnąć.
Każdy krok jest autoryzowany jako nowe żądanie, więc identyfikator, który wytworzył pierwszy krok, musi się wykazać ponownie, zanim drugi może go użyć. Złożony endpoint nie jest sposobem na pominięcie kontroli, które niosą operacje w jego wnętrzu, i zużywa ten sam budżet tempa co one.
Druga połowa: odbieranie naszych operacji
Reseller może też ukrywać operacje, których nie chce oferować. Ukrycie usuwa operację z listy narzędzi, z manifestu i z dokumentacji; trasa nadal odpowiada, więc klient, który już ją wywołuje, nie przestaje działać z powodu zmiany zrobionej jednym zdaniem. Reseller, który chce pozbyć się całego obszaru, przestaje zamiast tego oferować ten obszar.
O co ludzie pytają
Czy agent SI może napisać taki endpoint za mnie?
Tak zwykle się to robi. Opisz, co endpoint ma robić i których z twoich operacji ma używać, a asystent napisze kroki i go zapisze. Jeśli sięgnie po operację, której twój plan nie zawiera, zostanie odrzucony z podaniem jej nazwy, więc błędne przypuszczenie zostaje poprawione, a nie zapisane.
Czy własny endpoint kosztuje więcej w działaniu?
Kosztuje tyle, ile kosztują zawarte w nim operacje. Jedno wywołanie wykonujące cztery akcje zużywa ten sam budżet tempa co cztery wywołania, które je wykonują, bo każdy krok jest autoryzowany i dostaje własne tempo, jak osobne żądanie.